Rilla Marshall weeft het aangetaste landschap van haar jeugd

Op haar zevende verhuisde Rilla Marshall (1979) met haar ouders naar Prince Edward Island, Canada. Dit eilandje van zacht zandsteen verliest op sommige plekken een meter kustlijn per jaar aan erosie. Naar deze woonplaats en haar ervaringen met het landschap, verwijst Rilla specifiek in haar werk.

Tekst: Dorothé Swinkels

Door middel van schering en inslag vertaalt Rilla Marshall uitkomsten van haar onderzoek naar veranderingen in landschap, kustlijn en bewoning als gevolg van de huidige klimaatverandering. Ze wil de kijker, door middel van haar werk, bewustmaken van het feit dat we ons zullen moeten aanpassen aan de stijgende zeespiegel en kustlijnerosie.

"De geweven structuur leent zich goed voor geometrie"

Weefpatroon

Weven leerde ze van een kennis; op de kunstacademie koos ze aanvankelijk voor schilderen, maar dat was van korte duur. Rilla: "Toen ik eenmaal begon met het volgen van onderwijs op de afdeling Textiel, met name handweven, ontdekte ik hoe de vrijheid binnen het methodisch proces me grenzeloos veel mogelijkheden gaf tot verkennen. De complexe structuur en het weefpatroon dat door textuur en kleur werd gecreëerd, werd mijn expressiemiddel; de geweven structuur bleek een raster dat zich goed leent voor geometrie en grafieken."

Geografische werken

Naast functioneel textiel weeft Rilla wandtapijten. Ze vertelt: "Ik combineer het gebruik van mijn weefgetouwschachten en -trappers voor het maken van de basisstructuur met de mogelijkheid om met verschillende inslaggarens handmatig vormen in verschillende patronen en kleuren in te leggen in een techniek die 'extra inslaginleg' wordt genoemd. Deze heb ik aangepast aan de overshotpatronen. Zo kan ik kleurblokken weven die geografische gebieden aangeven." Nadat ze een werk van het weefgetouw heeft afgehaald borduurt Rilla er met fijn gekleurd katoengaren details op, zoals wegen, kustprofielen, routes, et cetera om belangrijke markeringspunten in het landschap te benadrukken.

Voorstudie

Voorafgaand aan het weven kiest Rilla voor bepaalde patronen en maakt ze schetsen en kleurstudies die tijdens het weven haar visuele referentie zijn. Rilla: "De laatste tijd heb ik de compositie op dezelfde schaal getekend als het weven en als 'karton' gebruikt, dat ik onder mijn kettingdraden heb geplaatst om de kleurblokken van het geweven stuk nauwkeuriger te maken."

The Liminal Project

Als voorbeeld van haar concept hier nog de uitleg van "The Liminal Project": een serie werken waarin Rilla de kustlijnen van locaties die extreme veranderingen hebben meegemaakt of zullen gaan meemaken, in beeld bracht. Een van deze kwetsbare kusten is die van Prince Edward Island, de plek van haar jeugd, die jaar na jaar kleiner wordt vanwege de desastreuze veranderingen in het klimaat.

Hoofdbeeld: Rilla Marshall, This Town is Small and Close to the Water, 2011-2012, met de hand geweven en geborduurd. Katoen, zijde, handgesponnen wol, 72,39 x 97,79 cm.

> Naar de website van Rilla Marshall

Meer

Kevina-Jo Smith maakt milieuprobleem letterlijk (!) groot
Kunstboek 'Corrie en Joseph' eert Spakenburgse Diva’s
Expositie in Nieuwe Kerk toont textieltaligheid van Suriname
Intuïtief borduurwerk Joana Choumali toont ochtendtaferelen in tropen
0 items | € 0

Wil je elke donderdag per mail een artikel over textielkunst ontvangen?

Nieuwsbrief