Met zijn stoffen verkent Renato Dib de menselijke ziel

De van origine Braziliaanse kunstenaar Renato Dib is in Nederland bekend sinds de Rijswijk Textiel Biënnale in 2017. Met zijn rijke en gevarieerde textielprojecten waarin het lichaam een belangrijk thema vormt, probeert de kunstenaar de ziel te doorgronden. Renato: ‘Ons menselijk lichaam is het "huis" van onze ziel. Kleding is onze tweede huid, de inrichting is onze derde huid en de architectuur is onze vierde huid. Het was dus voor mij logisch om stoffen te gebruiken om uit te pluizen wat er in ons zit, onder al die huidlagen.’

Tekst: Marta Kargól

Renato beschouwt zichzelf als een nieuwsgierige kunstenaar en geen techniekkunstenaar. Hij zegt: ‘Ik kijk er naar uit om een techniek te leren als die past bij een idee dat ik wil onderzoeken. De verkenningen over technieken voeden weer het onderzoek voor volgende projecten.’ In zijn artistieke ontwikkeling heeft de belangstelling voor verschillende technieken de richting bepaald. Renato: Sinds mijn jeugd schilderde ik op ongebruikelijke stoffen, zoals gobelins, jacquards, fluweel, damast, enz.

Ook plakte ik stukken van de ene stof over de andere, om mijn schilderijen op te bouwen. Al snel begon ik de stoffen aan elkaar te naaien en kleding en andere reeds bestaande stukken stof te gebruiken om mijn werk te doen.’

Improvisatie

De kunstenaar is niet bang om het geheim van zijn eigen kunstzinnige ziel helemaal te onthullen. Dit doet hij mede door middel van zijn schetsboeken die hij op zijn webpagina deelt. Hij vertelt: ‘Mijn werken ontstaan in de praktijk. Ik plan zelden iets. Die schetsboeken zijn bedoeld om enkele ideeën, of enkele verwijzingen ernaar, te registreren zodat ik die later kan onderzoeken. Soms begint een serie werken met een stuk stof van materiaal dat ik heb gekregen of dat ik in een verborgen la heb gevonden, of gekocht op een rommelmarkt. Dat is de verrassing, de vonk die me energie geeft om met de werken te beginnen.’

"Kleding is onze tweede huid"

Lotbestemming

Met de serie ‘Handlijnen’ in licht roze kleur onderzoekt Renato het lot van de mens. Gebreide paren van handschoenen zijn gemarkeerd met grove borduursteken, applicaties en kralen. Ze vertegenwoordigen hardwerkende handen die zijn gemerkt door de ontberingen van het leven. Sommige handen hebben gaten of misvormde vingers. Dit is een weerspiegeling van de ziel, die gewond is geraakt door pijnlijke levenservaringen. Renato vertelt: ‘De handlijnen waren altijd gerelateerd aan waarzeggerij, aan de bestemming die de goden voor ons in petto hebben. Maar ons lot kan ook door ons worden gebouwd.’

Vlaggen

Een ander element vormen de vlaggen. Het zijn symbolische objecten die overal ter wereld door iedereen ontcijferd kunnen worden, en Renato geeft daarmee zijn kunstwerken een universele waarde. Hij zegt: ‘Vlaggen zouden altijd een groot ideaal voor de mensheid moeten vertegenwoordigen. Een vlag met gaten erin laat zien dat er een leegte is in dat ideaal of streven. Er is een leegte in ons, er ontbreekt iets.’ De kunstenaar refereert dus aan bepaalde idealen maar tegelijkertijd probeert hij ze uit te dagen.

Stropdassen

In Renato’s werk vind je de textielgeschiedenis in de vorm van tweedehands stoffen en kledingstukken, zoals bijvoorbeeld stropdassen. Renato: ‘De stropdassen dragen de verhalen van hun vorige eigenaar. Ze vertellen over tijden die voorbij zijn en nooit meer terug komen. Ik wil de inhoud van die verhalen opnieuw betekenis geven.’

> Naar de website van Renato Dib

Hoofdbeeld: Renato Dib, Lagrima Prego (2010).

 

Meer

Expo: 'Humans after all' van Miriam L'Herminez
Book Review: ‘Queering The Subversive Stitch’ by Joseph McBrinn
“Stofmontages” thema TxP (Textiel Plus) 257
Cécile Verwaaijen over haar serie textiele werken ‘Learning Arabic’
0 items | € 0

Elke week

textielkunst

in je inbox?

Nieuwsbrief