Kleurrijk en autobiografisch borduurwerk van Mathilde Renes

Haar werk stemt vrolijk, is helder van kleur, experimenteel, intuïtief, soms intiem, vol humor en vaak autobiografisch. Met haar borduurwerk vertelt de Nederlandse kunstenaar Mathilde Renes (1954) veel over haar dagelijks leven.

Tekst: Dorothé Swinkels

Mathilde Renes put onderwerpen uit haar dagboek, waarin ze, sinds 1997, dagelijks een tekening over de voorgaande dag maakt. Maar ook een bepaald beeld, iets in een tijdschrift, een filmfoto of een foto van eerder werk, kan aanleiding zijn voor werk. Ze werkt in een “grafische” stijl, illustratief: eenvoudige beelden, duidelijke lijnen, beperkt aantal kleuren. Al sinds de jaren tachtig actief in de kunsten, sinds een tijd met het medium textiel, kiest ze bijna altijd universeel vrouwelijke onderwerpen.

We zien (delen van) vrouwen, benen met pumps, rode lippen. In een serie werken naar aanleiding van Charlotte Mutsaers roman “Rachels Rokje” gebruikte Mathilde voor het eerst textiel als medium voor haar rokjes met benen.

Erfenis

Inmiddels heeft Mathilde haar weg gevonden in textiel: ‘Het materiaal, de tactiliteit, ik vind het geweldig.' Een erfenis van een grote hoeveelheid DMC borduurgaren werd de aanzet tot borduurwerk. Uit de losse pols probeerde ze “echt” te borduren en vertelt: ‘Ik vind de eerste ‘tekening’ in zwart garen heel mooi, maar kan het dan toch niet laten om er kleur aan toe te voegen.'

"Borduren bleek een bijzondere manier van rouwverwerking"

Soms ook gebruikt ze verf. Met vallen en opstaan heeft ze zichzelf veel aangeleerd: ‘Ik maak nog steeds bijna al mijn werk door gewoon te beginnen en te kijken wat er ontstaat. Ik ben erdoor gegrepen, ben nog niet klaar met het ene werk of het volgende dient zich al aan.' Ze vindt het fijn om te merken dat haar werk mensen goeddoet, vrolijk maakt. Soms krijgen series onbedoeld een geëngageerde lading, zoals “Close Encounters”, waar de intieme contacten in deze coronatijd in een heel ander daglicht komen te staan. Ook de serie “Zingen” heeft nu een heel andere lading dan toen ze ermee begon.

Rouwverwerking

Tijdens het werken aan de doorlopende serie” Sweet Memories” gebeurde er iets bijzonders. Mathilde: ‘Ik borduurde twee vrouwen die proberen elkaar de hand te reiken. Ineens zag ik dat wij het waren, die twee vrouwen: mijn in maart 2019 overleden hartsvriendin en ik! Wij kenden elkaar meer dan vijftig jaar. In mijn dagboek heb ik vaak onze contactmomenten getekend en ik kreeg, na deze ervaring, het idee ze als uitgangspunt te nemen voor borduurwerk, het bleek een bijzondere manier van rouwverwerking, bordurend kwamen herinneringen boven.'

> Mathilde Renes over haar werk

Hoofdbeeld: uit de serie "Sweet memories". 

 

Meer

Grigoria Vryttia houdt van monsters en insecten
Anneke Kersten - ‘Weven op de grens’
Horden & Schimmel: Verstilde beweging
De hartverscheurende "woningen" van Ruby Chishti
0 items | € 0

Elke week

textielkunst

in je inbox?

Nieuwsbrief