Brooks Harris Stevens: gouddraad als communicatiemiddel

Het werk van de Amerikaanse kunstenaar Brooks Harris Stevens is gevarieerd qua onderwerp, techniek en lichamelijkheid. Ze maakt site-specific installaties over de hele wereld en richt zich op het vinden en benadrukken van de waarde van het weggegooide, verkeerd gebruikte en over het hoofd geziene. Deze focus komt tot uiting in het verstellen van gebruikte stoffen, landschappen en de bebouwde omgeving.

Tekst: Dorothé Swinkels

Het merendeel van haar landschappelijke of architectonische reparaties bestaat niet meer; wat rest zijn de foto's.

Inmiddels gebruikt Brooks gouddraad ook om te verbinden, om neutraliteit en begrip tussen rassen en geslachten te creëren en geeft ze, door middel van het draad, commentaar op maatschappelijke problemen in de VS.

Gouddraad plus

Ze raakte in de ban van gouddraad toen ze tijdens een van haar reizen in aanraking kwam met de goudgeborduurde traditionele kleding van Albanië en Kosovo, bestemd voor verschillende ceremoniële gebruiken. ‘Ik kocht klossen gouddraad in Tirana, Albanië’, vertelt Brooks.

‘Terug in de VS deed ik onderzoek en kwam ik de 400 jaar oude Japanse traditie 'Kintsugi' tegen, waarbij gebroken aardewerk weer in elkaar wordt gezet met goud. Het idee is dat wanneer er een edel materiaal wordt gebruikt om gebreken te herstellen, de onvolkomenheden niet alleen worden gevierd, maar mooier en sterker worden.' Brooks begon met het herstellen van versleten plekken in vintage textiel, dat groeide uit tot het herstellen van het landschap en de bebouwde omgeving. Ook haar gouddraad-interventies laten zien hoe het gebruik van een edel materiaal kan leiden tot grotere schoonheid en kracht.

"Elke draad staat voor een leven dat verloren is gegaan"

In het werk Mending Gold: When Will It Be Enough, gebruikt Brooks gouddraad anders. Het werk onderzoekt het probleem van wapengeweld in de Verenigde Staten. In dit werk is er geen sprake meer van reparaties, het is een quilt, het gouddraad wordt gebruikt als een metafoor, elke draad staat voor een leven dat verloren is gegaan, een tragedie.

‘Als mens en kunstenaar is het uiterst belangrijk voor mij om een verschil te maken in onze wereld en om op de een of andere manier te proberen iets positiefs te maken en tegelijkertijd tegengestelde krachten uit te dagen en mensen meer te laten nadenken’, zegt de kunstenaar. Om dat te bereiken kiest zij zeker niet de traditionele route, haar werk is grensverleggend en ontwikkelt zich verder, met gouddraad als rode draad.

> Naar de website van Brooks Harris Stevens

Hoofdbeeld: Brooks Harris Stevens, "Mending Gold: Verbindende ruimte", locatie-specifieke performance (2019).

Meer

Jackie Hamilton is een dromenborduurder
Haute Bordure: van platsteek naar Frans knoopje
Eva Jospin: Paper Tales
Explosie van textiele materialen bij SOFT
0 items | € 0

Elke week

textielkunst

in je inbox?

Nieuwsbrief