Bij Susan Moss is borduren het nieuwe tekenen

Haar werk is eenvoudig, ongedwongen en heeft een schijnbaar toevallig karakter. Het lijkt te fluisteren. Bij nadere beschouwing blijken het geborduurde “tekeningen”. In een verfijnd handschrift verbeeldt de Amerikaanse kunstenaar Susan Moss persoonlijke verhalen over gewone, vaak huiselijke, dingen: een droom, een dichtregel of een songtekst.

Tekst: Dorothé Swinkels

Voor haar is borduren een manier van tekenen geworden. Ze streeft ernaar om de spontaniteit van het tekenen te vertalen in de terughoudendheid die het borduren vaak vereist: ‘Ik houd van een langzame, meditatieve aanpak en sta open voor “ongelukken” met als gevolg soms prachtige verrassingen.’

Spontaan en intuïtief

De kunstenaar vindt het leukste aan borduren dat ze kan werken zonder zich te bekommeren om technische perfectie. Dat kan worden gezien als een gebrek aan vaardigheid; haar aanpak lijkt op iets wat iedereen zou kunnen doen. ‘En, dat is waar’, zegt ze, ‘de meeste mensen zouden dat kunnen!’. Maar zij doet het.

Kleine prijs

Haar werk is “slow”. Susan werkt spontaan, zonder plan vooraf, en kijkt wat zich al werkend ontvouwt. ‘Maar’, zegt ze, ‘sommige stukken moet ik soms even laten rusten voordat ik weet wat de volgende stap is. Tijd investeren zonder te weten hoe en of het lukt, kan aanvoelen als verloren tijd. Ik denk dat dat een kleine prijs is om betrokken te zijn bij de eenvoudige geneugten van het zo werken.’

"Ik werk vaak met mijn niet-dominante hand"

Handschrift

Hoewel Susan haar hele leven al veel heeft getekend, besloot ze op een gegeven moment haar primaire focus te verleggen naar textiel. Ze verdiepte zich in de hedendaagse textielkunst, leerde zichzelf borduren, breien, naaien en natuurlijke kleurstoffen gebruiken. Over haar wat kinderlijk aandoend handschrift vertelt ze: ‘Ik werk vaak met mijn niet-dominante hand, dat oogt dan min of meer onzorgvuldig, maar wel spontaan, wat eigenlijk in tegenspraak is met mijn zorgvuldige benaderingen van het handmatig borduren. Ik hoop dat ik zo werkend iets van de expressieve kracht van de steek over kan brengen

zonder te vervallen in precisie.’

Tot slot: ‘Mijn werk is meer een fluistering dan een schreeuw. Ik hoop dat het een voldoende krachtig gefluister is dat de kijkers laat vertragen en goed kijken, ze waardering geeft voor het expressieve potentieel van dit onopvallende, prachtige medium.

> Naar de website van Susan Moss

Hoofdbeeld: Susan Moss, Rosa Spinosissima (Burnet Rose), handborduurwerk, door kunstenaar ontworpen & digitaal bedrukte stof, 110 x 65 cm.

Meer

“Weven” thema TxP (Textiel Plus) 252
Gugger Petter weeft wandkleden van krantenpapier
Hoe Ine van Son in de kunst haar “persoonlijke maat” vond
Blog: Eenheid én variatie in je werk: hoe zorg je daarvoor?
0 items | € 0

Wil je elke woensdag per mail twee artikelen over textielkunst ontvangen?

Nieuwsbrief