Adrienne Doig geeft een frisse draai aan het genre van het zelfportret

In haar werk fungeert Australische kunstenaar Adrienne Doig (1963) als een bescheiden, alledaagse superheldin. Een bijzondere focus op zelfportretten loopt als een rode draad door haar speelse, maar evengoed gelaagde werk.

Tekst: Dorothé Swinkels

Adrienne Doig gebruikt verschillende media - borduurwerk, applicatie, video en beeldhouwwerk - om op speelse wijze, aspecten van haar dagelijks leven te verkennen: van het drinken van een kopje thee en het verrichten van huishoudelijk werk tot complexe sociale en politieke vraagstukken. Ze legt haar eigen ervaringen vast binnen een grotere context, als een stand-in voor ons allemaal. Ze wil visueel aantrekkelijk werk maken, maar ook de kijker aan het denken zetten.

"Verleden en heden samenbrengen, is een fascinerend proces"

Kenmerkende bril

Voor haar textielwerk gebruikt Adrienne beeldmateriaal uit verschillende bronnen, zoals kitscherige Australiana souvenir theedoeken met daarop de nationale flora en fauna, commercieel in België en Frankrijk geproduceerde meubel- en wandtapijten zoals zestiende- en zeventiende-eeuwse "verdure" wandtapijten, het tapijt van Bayeux of onafgemaakte hobbyborduurwerkjes. Daar voegt ze, met behulp van appliqué, borduurwerk en soms verf, haar zelfportret aan toe, getooid met haar kenmerkende bob-kapsel en de ronde bril. Ze nodigt ons, de kijker, uit om te kijken naar de wereld waar ze ons op wijst.

De rol van de vrouw

Met haar grillige, spontane en gelaagde werk vernieuwt en verfrist de kunstenaar het klassieke genre van de zelfportretten. ‘Het lijkt een ego-gedreven onderneming om eindeloos kunst over mezelf te maken, maar in het huidige social-media tijdperk van zelfpromotie, wil ik laten zien dat dit meer kan zijn dan zelfverheerlijking’, vertelt Adrienne. Zo voegt ze zichzelf in haar serie werken “Extra” bijvoorbeeld als figurant toe aan verschillende scènes van het zeventig meter lange Tapijt van Bayeux (elfde eeuw), plaatst haar dagelijkse bezigheden en pleziertjes in contrast met de maalstroom van oorlog in een mannenwereld die het tapijt verbeeldt. Zo reageert ze op het gebrek aan vrouwen in dit episch verhaal - dat waarschijnlijk tot stand is gekomen door de noeste arbeid van vrouwelijke borduursters - en herinnert ons eraan dat de rol van vrouwen, als stabiele factor, nog te vaak buiten beschouwing wordt gelaten.

Picture me

In de serie “Picture Me”, een lofzang op de geneugten van thuis in deze 'iso-tijden', voegt zij zichzelf, met een eigen borduurwerkje, toe aan door anonieme borduursters half afgewerkte borduursels van huiselijke interieurs. Nadat ze de meest comfortabele stoel heeft opgeëist, zit de kunstenares op haar sokken naast een brandend vuur, waarbij haar gelijkmatige blik elke suggestie dat zij hier de indringer zou zijn, uitdaagt. Zij omringt zich met eerdere zelfportretten. En, voegt ze toe: ‘Deze kunst, gemaakt met zachte/flexibele materialen, biedt mij een meditatieve, troostende of rustgevende manier van werken. Ik hou ervan om gerecycleerde materialen te gebruiken. Iets toe te voegen aan iets afgedankts en iets nieuws creëren, verleden en heden samenbrengen, is een fascinerend proces.'

> Naar de website van Adrienne Doig

Hoofdbeeld: Adrienne Doig, "AD Interim", 2011, borduursel op tapijt, 45 x 46,5 cm.

 

Meer

De troostende "poppen" van Arna Gunnarsdóttir
"Mixed media" thema TxP (Textiel Plus) 255
Twyla Exner verheft e-waste tot indringende scultpuren
Hélène Barrier doorbreekt de norm met haar "Iconoklasten"
0 items | € 0

Elke week

textielkunst

in je inbox?

Nieuwsbrief